برنامه بهداشت کشاورزان

  • بهداشت كشاورزي علمي است كه با شناسايي ، ارزيابي و كنترل عوامل و شرايط زيان آور محيط كار و انجام مراقبت هاي بهداشتي ، درماني حافظ سلامت كشاورزان ميباشد .
  • نگهداري وبهبود سلامت جسمي و رواني كشاورزان و افراد وابسته به آنها و رسانيدن آنها به حداكثر ممكن ميباشد . اقدامات لازم در جهت رسيدن به اهداف

۱- آموزش موازين بهداشتي و ايمني به كشاورزاندر ارتباط با شغل آنها.

۲- سالم سازي مزارع وباغات با شناخت و بررسي و كنترل عوامل زيان آور مربوط به آن .

۳- انجام مراقبت هاي بهداشتي ، درماني از طريق معاينات دوره اي .

۴- پيشگيري از بروز حوادث ناشي از كار كشاورزان و ارائه كمك هاي اوليه در صورت بروز حادثه .

۵- توجه به مسائل و مشكلات رواني و عاطفي كشاورزان در باغات ، مزارع و خانواده آنها .

 

آموزش

۱ – نحوه استفاده صحيح از ابزارو ماشين الات كشاورزي .

۲ – آشنا نمودن كشاورزان با عوامل زيان آور در مزارع و باغات و و راههاي پيشگيري هر كدام .

۳ – به كار بردن وسايل حفاظت فردي

۴ – ارائه كمك هاي اوليه كه مي تواند در حفظ سلامت كشاورزان موثر باشد .

 

وضعيت ايمني و بهداشت حرفه اي در كشاورزان متاثر از عوامل مختلف به شرح ذيل ميباشد .

۱– فصل سال براي هر فعاليت ومحصول كشاورزي و نوع كار از قبيل برداشت محصول

۲ – انجام كار در هواي آزاد و درنتيجه مواجهه با شرايط متغير جوي بسته به فصل و منطقه جغرافيايي .

۳ – تغييرات مكرر درنحوه انجام كار توسط كشاورز .

۴ – تماس يا مواجهه با حيوانات و ميكرو اركانيسم ها ي مختلف

۵ – استفاده گسترده از مواد شيميايي مختلف و خطرات آنها.

۶ – فاصله قابل توجه بين محل كار و زندگي

۷ – وضعييت و شرايط زندگي ابتدايي

۸ – عدم امكان اعمال استاندارد هاي ايمني و بهداشتي در مزارع كوچك

۹ – بهره گيري از كارگران فصلي و كودكانبدون هيچگونه تدابير حفاظتي و مراقبت هاي بهداشتي در مزارع.

 

بهداشت حرفه اي معتقد است كشاورزان محقّ هستند كه :

     ۱- از بيماريها ي شايع محيط خودشان آگاه باشند .

     ۲- ازبيماريهاي شايع دام هاي شان آگاه باشند .

     ۳-به دستورالعمل هاي پيشگيري از بروز حوادث و خطرات :

- شيميا يي

- بيو لوژيكي

- فيزيكي

- اگونوميكي

- رواني و در مجموع بهداشت شغلي ، دسترسي داشته باشند .

۴ - به خدمات بهداشتي / درماني و بويژه اختصاصي شغل خود دسترسي داشته باشند .

۵ – از جايگاه شغلي تعريف شده با مسئوليتهاي متقابل كشاورز / دولت برخوردار باشند .

۶ – آموزش هاي مختلف مورد نياز را دريافت نمايند .

۱ – تشكيل پرونده هاي بهداشتي همراه معاينات ادواري و تشخيص عوامل آور متوجه كشاورزان .

۲ – تشكيل پرونده بهداشتي و نظارت بر بهسازي دامداريهاي كشاورزان .

۳ – ارائه آموزشهاي فني و بهداشتي به كشاورزان بصورت مكتوب و يا حضوري .

۴ – تقويت ساختار هاي صنفي كشاورزان جهت ارتقاء خدمات مورد درخواست و تامين نظر مصرف كنندگان بعنوان مثال ارتقاء كيفي محصولات.

۵ – سنجش باقيمانده سموم روي محصولات كشاورزي .

۶ – تشكيل بانك اطلاعاتي .

۷ – كاهش مسموميتهاي حاد ومزمن در ميان كشاورزان.

۸ – ارتقاء آگاهي كشاورزان در كاربرد و نگهداري صحيح سوم .

۹ – كنترل مراكز تهيه و توزيع سموم و شركتهاي و شركتهاي دفع آفات نباتي و خانگي